::::::::::::::::::: CASTELLANO :::::::::::::::::::: Producción: En anteriores ediciones del Festival Street Zinema hemos afirmado que las diferentes peculiaridades locales de la práctica de monopatín o skateboard participan activamente en el desarrollo de esta práctica suburbana totalmente globalizada. Podemos constatar que las diferentes escenas juveniles de lejanos continentes repiten la obsesiva tradición de filmarse las unas a las otras para recoger de alguna manera sus efímeras hazañas sobre esa tabla de madera con cuatro ruedas. Este peculiar proceso, aparentemente inofensivo, está acelerando la incesante producción de vídeos de skateboarding no-comerciales (o independientes) distribuidos gratuitamente a través de Internet; los cuales, muchas veces superan en calidad a los editados para la promoción de grandes compañías textiles y multinacionales de material duro. Compañías norteamericanas, cuyos corredores o patinadores profesionales cobran sueldos desorbitados, empiezan a fijarse en estos vídeos tan frescos y sinceros para encontrar a esas futuras estrellas que les harán ganar más dinero... Y mientras tanto, millones de patinadores/as seguirán practicando y disfrutando de esta actividad ignorando el enorme potencial que encierra como vehículo y herramienta para realizar una crítica contemporánea a la vida en esta “urbanidad capitalizada”, como diría Iain Borden (*), citando al pensador francés Henry Lefévre. Con las diferentes proyecciones de vídeos realizadas en años anteriores nos hemos acercado y hemos colaborado con colectivos y artistas de lugares como Latinoamérica, África o Europa del Este. Hemos descubierto paisajes, arquitecturas, movimientos y gentes que nos conmueven y nos hacen salir a patinar todavía más fuerte. Este año nos acercamos a vídeos rodados en Mongolia, Rusia o Brasil... El vídeo -un medio cotidiano hasta en nuestros teléfonos celulares en este principio del siglo XXI- ha sido nuestra excusa para establecer nuevos lazos en el a veces infantil mundo del skate, y nos ha servido para remover caducos esquemas en la escena local. Tras más de 15 años inmersos en el mundo del monopatín -y con múltiples visitas al departamento de traumatología del hospital- estamos convencidos de que el intercambio, la colaboración, el trabajo en red y el poder transformador del viaje son las claves para la supervivencia de un carácter progresista y poco dogmático de un/a patinador/a. El carácter abierto y de libre acceso de todas las actividades lleva implícito una consciente difusión alternativa y contrahegemónica de la cultura del monopatín, la cual se fundamenta en una metodología en continuo proceso, cuyo resultado verá la luz en formato fanzine (de tirada irregular) titulado Calle magazine y los numerosos artículos del "blog" en www.street-zinema.net. Por ello -y por toda la gente de Canadá, México, China o Perú para quienes aún no hemos podido encontrar un espacio en este festival- esperamos que Street_Zinema 06 se vuelva a repetir como escenario de reflexión, debate y exhibición, discordante pero amigable alternativa cultural. (*) Skateboarding, space and the city. Architecture and the body, Iain Borden, Berg, Oxford, 2001. |
![]() |
| ::::::::::::::::::: EUSKERA :::::::::::::::::::: Street Zinema 2006 Skateboarding bideo erakustaldia Koordinazioa: Perros Callejeros Skateboard Films Ekoizpena: Lehenagoko urteetan egin ditugun bideo proiekzioez hurbildu egin gara Latinoamerika, Afrika edo Ekialdeko Europako kolektibo eta artistengana, eta horiekin guztiekin elkarlanean aritu gara gainera. Paisaiak aurkitu ditugu, eta arkitekturak, mugimenduak eta jendeak, hunkitzen eta are gogotsuago patinatzera bultzatzen gaituztenak. Aurten, Mongolia, Errusia, Brasil ... ditugu filmatutako bideoen sorlekuak. Bideoa -oso baliabide ohikoa bera XXI. mendearen hasiera honetan, telefono zelularretan ere badugu eta- gure aitzakia izan da, batzuetan ume giro samarrekoa den skatearen munduan lotura berriak finkatzeko; eta hemengo bertako eszenaren eskema zaharkituak mugiarazteko ere balio izan digu. Monopatinaren munduan 15 urte baino gehiago igaro ostean -eta ospitaleko traumatologia sailera bisita askotxo egin eta gero- zeharo konbentzituta gaude elkartrukea, elkarlana, sareko lana eta bidaiatzearen indar eraldatzailea direla patinatzaile baten izaera progresistak, dogmatikotik apenas duen horrek, bizirik irauteko giltzak. Jarduera guztien izaera irekiak, eta bertarako sarrera libreak, berekin darama monopatinaren kulturaren zabalkunde alternatibo eta kontrahegemoniko kontziente bat. Zabalkunde lan honen oinarrian etengabeko prozesuan dagoen metodologia bat dugu, eta honen emaitzak Calle magazine izeneko eta tirada irregularreko fanzinea eta blogeko artikulu ugariak www.street-zinema.net-en eskaintzea izango dira. Horregatik -eta oraindik jaialdi honetan tokirik aurkitu ez diogun Kanada, Mexiko, Txina edo Peruko jende guztiarengatik-, espero dugu Street Zinema 06 errepikatu ahal izatea hausnarketa, eztabaida eta erakustoki gisa, desadostasunezko baina, aldi berean, adiskidetasunezko kultur alternatiba gisa. (*) Skateboarding, space and the city. Architecture and the body, Iain Borden, Berg, Oxford, 2001. |
![]() |
| ::::::::::::::::::: ENGLiSH :::::::::::::::::::: Street Zinema 2006 Skateboarding video festival Coordinated by: Perros Callejeros Skateboard Films Production: By screening the different videos shot in previous years we have taken a close look at and collaborated with groups and artists from places such as Latin America, Africa or Eastern Europe. We have discovered landscapes, structures, movements and people who have inspired us to go out and skateboard even harder. This year we are taking a close look at videos shot in Mongolia, Russia or Brazil... Video –a mundane medium that can even be found on our mobile phones at the beginning of the XXI century- has been our excuse to establish new links in the sometimes childish world of skateboarding, and has helped us to shake up outmoded ways of thinking on the local scene. After more than 15 years immersed in the world of skateboarding -and numerous visits to the orthopaedic department at the hospital- we are convinced that exchanges, collaboration, networking and the transformational power of travel are the keys to the survival of a progressive tolerant kind of skateboarder. The fact that all the activities are open and offer free access implicitly entails a consciously alternative, counter-hegemonic dissemination of skateboard culture, which is based on continuous process methodology, and the results of this will be published in fanzine format (with an irregular print run) entitled Calle magazine and in numerous articles in our blog at www.street-zinema.net. Because of all this –and for all the people from Canada, Mexico, China or Peru that we still haven’t found space for at this festival- we hope that Street_Zinema 06 will once again provide a setting for reflection, debate and exhibitions, and a discordant but friendly cultural alternative. (*) Skateboarding, space and the city. Architecture and the body, Iain Borden, Berg, Oxford, 2001 |