Bertsolaritzaren presentzia Ikastolan bi modutan agertu ohi da, bata bertsolaritza programazio barruko saioetan eta, bestea, nonnahi eta noiznahi, hau da, aukera dagoen bakoitzean. 

Programazio zehatzari ekin genion lehendabiziz 1983-1984 ikasturtean, Jon Lopategi bertsolari gernikarraren esku. Orduan Ikastolako lehenengo promozioak 4. eta 5. mailetan ari ziren Pobeñako eskolan, Las Llosas-ekoa txikia geratu baitzitzaigun. Lehenengo bisitan jadanik ordura arte irakasleentzat helduezina zirudien bertsoen galaxia Pobeñako zeruan ikusi ahal izan genuen gertu. Eta errima, neurria eta doinuaren sinfonia hura gure buruetan ezarri zen betiko, esango nuke nik. 

Praktika hark bi ikasturte iraun zuen eta geroztik, bertsolaritzak bulkada hartuta, ikasle eta irakasleen eskuetan geratu zen eta guk geuk zabaldu genuen txiki zein nagusien artean. 

1999-2000 ikasturteaz geroztik bertsolari bat etortzen da ostiralero III. zikloko mailetan bertsotan aritzeko asmoz: Marta, Xabier eta Unai izan ditugu partaide eta beraiei esker bertsolaritzak Ikastolako nortasunari poesia apur bat gehitu dio. 

Saioa ordu batekoa den arren ahozkotasunaren inguruan bihurrikeriak egiteko parada bada, errima-jokoak, kopla txikiak osatu (5.mailan), zortziko txikiak sortu (6.mailan), doinuak eta bertso zaharrak kantatu eta ikasi, neurri-jokoak, pasadizoak entzun, bertsolarien berri jakitea eta ikasturtean behin kantaldi bat eta benetako bertso saio bat eskeintzen dizkigute. 

Kantaldian Aitor etortzen da bere kitarraz eta, mikrofono baten laguntzaz, hamaika kantu eta bertso abesten ditugu elkarrekin. Bertso-saioan, ordea, bizpahiru bertsolari, neska eta mutilak, etortzen dira guk prestaturiko bertso-gaiak gure aurrean kantatzera. Bi ekitaldi zoragarri izaten dira, ikasleen gustokoak, zalantzarik gabe.

Aspaldian Bizkaia Irratira ere joaten ginen (6.mailan) eta bertan “Zortziko Txikia” irratsaioan parte bizia hartzen genuen: solasa, kantak, bertsoak, galdera, elkarrizketa, e.a. 

5.mailan Kultur Etxeko eskolen arteko ekitaldi artistiko batean parte hartzen dugu bertso-saio prestatu batez. Horietan deklamazioari eta bertsoei tokia utzi nahi diegu. Bertsolari ospetsuen berri eman nahi izaten dugu eta beraiei dedikaturiko koplatxoak abestu. 

Egia esan oso gustora aritzen dira “bertsolatritza egitaraua” burutzen eta, nola ez, bertsoak sortu behar ditugun bakoitzean, orain, esate baterako Ikastolako ikasketak bukatzeko zorian dauden 6.mailako lagunei 5.mailakoek bertso-sorta prestatzen ari dira. Bertsotan Olentzeron, Agate Deunan gaztainarien jaialdian, Jaigiron, bertso gabe jairik ez dela dirudi, baietz?. 

Pernando Amezketarra, Iparragirre, Bilintx, Xenpelar, Peio Errota, Txirrita, Xalbador, Amuriza, Egaña, Maialen Lujanbio eta beste hainbat laguntzat harturik aisialdirako kantak eta bertsoak edonora eraman ahal ditugu, azken batez, bertsoen xarma gizateriaren ondasuna da, munduko bazter menditsu honetan zaintzen jakin den lore preziatua.  

Baina mundura begiratzen badugu, hitza eta musika nonnahi entzungo ditugu Kariben zein Errusiako estepetan, Kamerun-en zein nekazal lurraldeetan.  

Bertsolaritzaren bapatekotasuna arte zaharra eta unibertsala dugu, Euskal Herriko txoko maitatu honetan ere luzaro bizi dadin lan egiten jarraitu nahi dugu eta, aspaldi hartan, Pobeñako zeruan piztutako izarra sekula ere itzal ez dadin.