| (1)
Antoni! Antoni!
Zure atean nago ni.
Ai, Anton! Ai, Anton!
Ate ondoan, hor konpon.
|
(2)
Hormatxoriak egu gorrian
ez du atsegin elurra:
zerua goibel, kabia hotza
eta janari gabe lurra.
Ai, maite, nire bihotzak duen
zure hotzaren beldurra!
Biontzak kabi bat berotzeko
bilduko nuke egurra.
|
(3)
Antoni!
Antoni!
Zure atean nago ni.
Ai, Anton! Ai, Anton!
Ate ondoan, hor konpon.
|
| (4)
Enarak ez du behin egindako
kabirik inoiz aldatzen:
urtero beti kabi aretan
umeak ditu bazkatzen.
Baina zu, Anton, nara txarra
zaitut niretzat bilatzen;
jai bakoitzean nexka berria
ikusten zai
ikusten zaitut maitatzen.
|
(5)
Antoni!
Antoni!
Zure atean nago ni.
Ai, Anton! Ai, Anton!
Ate ondoan, hor konpon.
|
(6)
Enarak ere bere kabia
galduta badu ikusten,
biderik gabe, haruntz eta honuntz
kabitik du aldegiten.
Egarri dagoen nire bihotza,
zuk eman ezik edat zuk eman ezik edaten,
berriro ere ibiliko da
gogorik gabe nonbaiten.
|
| (7)
Antoni!
Antoni!
Zure atean nago ni.
Ai, Anton! Ai, Anton!
Ate ondoan, hor konpon.
|
(8)
Zure bihotza egarri dela
esan didazu bertsotan;
neronek ere ikasia dut
arrazoi duzula hortan.
Zu beti zabiltz edari bila,
ikusi zaitut askotan,
baina neurriz gain egarrbaina neurriz gain egarri hori
itotzen duzu ardotan.
|
(9)
Antoni! Antoni!
kalabaza zale ez naiz ni.
Ai, Anton! Ai, Anton!
Haize freskoari, gabon!. |
Bai 
