Aurrekoa baino hamar aldiz handiago zen seigarren planeta. Liburu neurgabeak idazten zituen jaun zahar bat bizi zen.
Mahainaren gainean eseri zen printze txikia, hatsa hartzeko. Zegoeneko egin zuen bidaia hain luzea zen!
- Nondik zatoz zu? esan zion jaun zaharrak.
- Zer da liburu lodi hau? Printze txikiak esan zuen. Zer egiten duzu hemen?
- Ni geografoa naiz, esan zuen jaun zaharrak.
- Zer da hori, geografo bat?
- Zera da: itsasoak, hiriak, mendiak eta basamortuak non dauden ezagutzen duen jakintsu bat.
- Oso interesgarria da, esan zuen printze tikiak. Hori bai dela benetako lan bat!
Eta geografoaren planetari begirada bat bota zion. Hain planeta handiosorik ez zuen inoiz oraino ikusi.
- Benetan ederra da zure planeta, itsasorik ba al dago?
- Nik ezin dezaket jakin, geografoak esan zuen.
- Ah! (naigabeturik zegoen printze txikia) eta... mendirik ba al dago?
- Nik ezin dezaket jakin, geografoak esan zuen.
- Eta hiririk eta hibairik eta basamorturik ba dago?
- Nik ezin dezaket jakin ere, geografoak esan zuen.
- Baina zu zara geografoa!
- Egia da, esan zuen geografoak, bainan ni ez naiz esploratzaile. Ez dut inongo azterlaririk. Ez da geografoa ez, hirien, hibaien, mendien, itsasoren eta basamortuen bilduma egingo duena. Geografoa importantegi da alferretan ibiltzeko. Ez da sekula bere bulegotik irtetzen. Bainan geografoak esploratzaileen bisita hartzen du. Galderak egiten dizkie eta haien oroitzapen eta oharrak hartzen ditu. Eta haietariko norbaiten oroitzapenak interesatzen bazaizkio, esploratzaile beraren zintzotasunaz inkesta eginarazten du.
- Eta hori, zergatik?
- Zeren eta gezurrik esango lukeen esploratzaile batek, geografia liburuetan sekulako hondamendia ekarriko bait luke. Hala ere gauza bera gertatuko litzateke gehiegi edango lukeen esploratzaile batekin...
- Eta hori zergatik?
- Mozkortiek bikoitz ikusten dutelako! Eta orduan mendi bakar bat dagoen lekuan, bi markatuko luke geografoak.
- Nik esploratzaile txarra litzatekeen norbait ezagutzen dut, printze txikiak esan zuen.
- Posiblea da. Beraz, esploratzailearen zintzotasunak ona dirudienean, bere aurkikuntzaz azterketa egiten da.
- Ikustera al zoaz?
- Ez, zailegi da hori. Bainan esploratzaileari probak berak eman ditzan exijitzen zaio. Esate baterako mendi handi baten aurkizkuntza baldin bada, esploratzaileak harri handiak ekar ditzan eskatzen dugu.
Bat batean hunkitu egin zen geografoa.
- Bainan zu urrundik zatoz zu! Esploratzailea zara zu! Zure planeta nolakoa den esango didazu!
Eta geografoak bere liburua irekiz, bere lapitza zorroztu zuen. Lehenik, esploratzaileen esanak lapitzez idazten dira eta esploratzaileak probak eman ditzan arte itxaroten da, gero tintaz idazteko.
- Orduan? galdetu zuen geografoak.
- Oh! nere etxea ez da arras interesgarri, oso txikia da, esan zuen printze txikiak. Hiru sumendi ba dut nik. Bi sumendi pizturik eta beste bat itzalirik. Bainan nork daki...
- Bai, nork daki, esan zuen geografoak.
- Ba dut ere lore bat.
- Guk ez dugu lorerik hartzen -geografoak esan zuen.
- Zergatik ez? Hori da ederrena!
- Loreak iragankorrak direlako.
- "Iragankor" horrek zer esan nahi du?
- Geografiak, geografoak esan zuen, libururik baliotsuenak dira. Haiek ez dute inoiz gaurkotasuna galtzen. Itsasoak ez du inoiz gaurkotasuna galtzen. Mendi bat lekuz alda dadin oso arraroa da. Itsaso batek bere ura gal dezan oso bitxia da. Guk gauza betierekoak idazten dugu.
- Bainan sumendi itzaliak itzar daitezke, printze txikiak moztu zion. Zer esan nahi du "iragankor" horrek?
- Sumendiak itzalirik edo pizturik izan daitezen, berdin da guretzat, esan zuen geografoak. Mendia da guretzat balio diguna. Hura ez da aldatzen.
- Bainan zer arraio esan nahi du "iragankor" horrek, berresan zuen.
Printze txikiak galdera bat egin eta, ez zuela sekulan amore ematen erantzuna izan arte.
- "Laster desagertzeko arriskurik ba duela" esan nahi du.
- Ene loreak laster desagertzeko arriskurik ba ote du?
- Jakina.
"Nere lorea iragankorra da, eta Munduaren kontra bere burua defendatzeko lau arantze besterik ez du! Eta nik, ene etxean bakar bakarrik utzi dut".
Bere lehen urriki sentimendua hauxe izan zen. Bainan hala ere kemendu zen.
- Zer bisitatzeko kontseilua ematen didazu zuk? Eskatu zuen.
- Mundua planeta, erantzun zion geografoak. Ospe ona ba dauka harek...
Eta bere lorea gogoan zeukala, joan egin zen printze txikia.